Pişmanlık varsa bedeninde hele birde sevdiğin yoksa yanında boğulursun derin mavi sularda.Elinden tutan olmaz,gözlerine bakan olmaz.Çıkmak istedikçe daha da çok batarsın derinliklere ve maviliklere.Gitgide karanlık olur,soğuk olur ve gitgide ürperirsin.Çekip çıkartılmak ister insan...Aslında bütün sebep kararsızlıktır bu dünya da pişman olmaya ve huzursuz olmaya.Bırakırsın aksın zaman ama her saniye gitmesin istersin.Sözlerin vardır kalbinde duran ama yazamadığın.Yanlışta yazdığında sölediğin için pişman olursun.Donup kalır beynin,bir an düşünmekbile istemezsin geride kalanları ya da geleceği.İşte tam o anda aklına gelir yapamadıkların ve söyleyemediklerin.Tam bu sırada alırsın ellerinin arasına başını ve koparmak istersin düşünmekten.En büyük hatalrın ve pişmanlıkların başlar bundan sonra.Yawaş yawaş korkuların artar.Korkularla beraber acılar da sarar etrafını,hele birde sevdiklerin görüyorsa bunları o zaman bittiğin andır.Ne sen kendin olursun, ne de karşındakiler senin olduğunu bilirler.Pişmalık dediğim ezer geçer dünyayı da seni de...
6 Eylül 2009 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder