Gömlek

Dokunan sözlerdir aslında kalbimize...Göz yaşlarımız sadece akar gider.İçğimizde üzüntünün ya da sevincin belirtisidir. Bıraktığımız bir gömlek vardır arkamızda her seferinde.Yırtık olsa,sökük olsa ya da boyalı olsa ne fark eder! Bir kez çıkarttık üstümüzden ve yıkadık o gömleği.Üstündeki lekeler ve hatıralar gitmez dar gelir tekrar giydiğimizde üstümüze.Bir kere bile olsa üstümüzden çıkardık gömleği.Geriye kalan dokunmak,koklamak ve hissetmektir.Ayrılık gömleği...Yakardın eskiden bedenimi,okşardın tenimi.Ne oldu da çıktın üzerimden?Ne oldu da terk ettin beni?Çırılçıplak bıraktın ortalıkta.Hüsran var!Acı var,gözyaşı var,tensizlik var bir de çıplak kalmak var ki işte o yakan bedenimi...